Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2011

Η εικόνα της Παναγίας της Θεραπεύτριας ЦЕЛИТЕЛЬНИЦА"



Εικόνα 2 από 463
-Εικόνα της Παναγίας της Θεραπεύτριας
Το θαύμα που ενέπνευσε την αγιογράφηση αυτής της εικόνας το αναφέρει ο Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ σ΄ένα βιβλίο του στο οποίο καταγράφει τις θαυματουργές εικόνες της Παναγίας.
Πρόκειται για την θαυματουργική θεραπεία ενός ρώσου ιερέα κατα τον ΧVIII αιώνα.Ο ιερέας Βίνσεντ Μπουλβενέσκιι ήταν λειτουργός στην εκκλησία Ναβαρνίνσκ.Μπαίνοντας και βγαίνοντας από τον ναό προσευχόνταν στην εικόνα της Παναγίας λέγοντας τα ακόλουθα λόγια:«Χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία ο Κύριος μετά σου!Ευλογημένη η κοιλία που έφερε τον Χριστό και το γάλα που έθρεψε τον Σωτήρα μας Ιησού Χριστό!»
Εκτός αυτού ο ιερέας Βίνσεντ είχε μια ξεχωριστή ευλάβεια για την Παναγία.
Εικόνα 8 από 463
Κάποτε κάποια σοβαρή ασθένεια προσέβαλε την γλώσσα του.Όχι μόνο δεν μπορούσε να λειτουργήσει αλλά κείτονταν στο κρεβάτι έχοντας τρομερούς πόνους.Τώρα δεν μπορούσε να προσευχηθεί στην εκκλησία,αλλά προσευχόνταν με την ίδια προσευχή στο κρεββάτι του πόνου.
Στο τέλος μιας θερμής προσευχής είδε ότι εμφανίστηκε μπροστά στο κρεββάτι του ένας πολύ όμορφος νεαρός.Ήταν ο φύλακας άγγελος του.Τον κοίταξε με αγάπη και ο ίδιος φώναξε την Παναγία για να τον κάνει καλά.Τότε εμφανίστηκε στο δωμάτιο η ίδια η βασίλισσα των αγγέλων και τον θεράπευσε.
Φαίνεται ότι αυτό το θαύμα δεν είναι μοναδικό αφού η εικόνα με το όνομα Θεραπεύτρια,Τhe Healer,Tselitelnissa ЦЕЛИТЕЛЬНИЦА",θεραπεύοντας έναν ασθενή πάνω από το κρεββάτι του ήταν από παλιά γνωστή.

Η πιο παλιά ''Θεραπεύτρια'' χρονολογείται από τον IΧ αιώνα και βρίσκεται στην εκκλησία Tsilican (Kartali της Γεωργίας.
Εικόνα 95 από 463
Η Εικόνα της Παναγίας που βρίσκεται στην Μονή Τσίλικαν της Γεωργίας(IX αιώνας)
Ένα θαυματουργό αντίγραφο της εικόνας βρίσκεται στην Μονή Αλεξέεβ της Μόσχας,
Η εικόνα μνημονεύεται στα ρωσικά συναξάρια στις 18 Σεπτεμβρίου.
Επιμέλεια- proskynitis.blogspot.com/

Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2011

Η φορητή εικόνα της Γεννήσεως της Θεοτόκου του Κύπριου αγιογράφου Παρθένιου



Η Γέννησις της Θεοτόκου, τέλη 18ου - αρχές 19ου αιώνα


Ο Παρθένιος είναι ένας Παφίτης λαϊκός αγιογράφος ο οποίος έζησε κατά τα τέλη του 17ού αιώνα, και στις αρχές του 18ού αιώνα. Ο Παρθένιος κατά εμένα είναι ένας εξαίρετος ζωγράφος, κάτι σαν τον Θεόφιλο. Όμως επειδή η τέχνη του είναι ναΐφ, περιφρονήθηκε και παραμερίστηκε μέχρι της μέρες μας από τους δικούς μας δήθεν intellectuals που την χαρακτήρισαν ως «παιδική αφέλεια που φτάνει ως την καρικατούρα». Φαίνεται ότι δεν έχουν δει ποτέ τη κοπτική χριστιανική τέχνη της Αιθιοπίας η οποία προκαλεί τον θαυμασμό όλων των μελετητών καλών τεχνών του κόσμου. Παρεμπιπτόντως, η τεχνοτροπία του Παρθένιου έχει πολλές ομοιότητες με αυτή της κοπτικής παράδοσης. Όμως, επειδή έζησε στην Κύπρο, καμία μελέτη δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα από τους κομπλεξικούς ψευτοδιανοούμενους μας για την πλούσια καλητεχνική δουλειά που ο Παρθένιος μας έχει αφήσει ως κληρονομιά. Γι' αυτό και ως λαός δεν πάμε μπροστά, γιατί αν ζούσε στην Ευρώπη θα ήταν πασίγνωστος.
Ο Παρθένιος γυρνούσε από χωριό σε χωριό, και από μοναστήρι σε μοναστήρι, και ζωγράφιζε αγίους επί παραγγελία. Έχει ζωγραφίσει αμέτρητες εικόνες σχεδόν σε όλα τα χωριά και τα μοναστήρια της Πάφου, καθώς επίσης και μερικές σε άλλες περιοχές της Κύπρου. Ένας μεγάλος αριθμός από τις εικόνες του επέζησαν μέχρι τις μέρες μας και διακοσμούν διάφορες εκκλησίες χωριών αλλά και καθολικά μοναστηριών. Η ποιο πάνω εικόνα βρίσκεται στην Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσορρογιατίσσης.
ΠΗΓΗ.NOCTOC

Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2011

Ρωσική Εικόνα της Παναγίας με 123 μορφές του 19 ου αιώνα


proskynitis.blogspot.com

Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2011

Θαύματα της Αγίας Ζώνης


Τα θαύματα που έχει επιτελέσει η Τιμία Ζώνη της Θεοτόκου είναι πάρα πολλά.
Σταχυολογούμε κάποια, από την ιστοσελίδα της Μονής Βατοπαιδίου, προς δόξαν της Παρθένου και του Υιού Της (ακριβώς την στιγμή που οι καιροί και οι άνθρωποι, έχουν απόλυτη ανάγκη το θαύμα).


Το πλοίο παραμένει ακίνητο
Κάποτε η Τιμία Ζώνη προσκλήθηκε από τους κατοίκους της Αίνου. Οι μοναχοί που τη συνόδευαν φιλοξενήθηκαν στο σπίτι ενός ιερέα, του οποίου η σύζυγος αφαίρεσε κρυφά ένα τεμάχιό της. Όταν οι πατέρες επιβιβάσθηκαν στο πλοίο για να αναχωρήσουν, αν και η θάλασσα ήταν γαλήνια, το πλοίο έμενε ακίνητο. Βλέποντας η πρεσβυτέρα το παράξενο αυτό φαινόμενο αισθάνθηκε το σφάλμα της και παρέδωσε στους πατέρες το τεμάχιο της Ζώνης. Τότε μόνο το πλοίο μπόρεσε να αποπλεύσει. Εξαιτίας του γεγονότος αυτού κατασκευάσθηκε η δεύτερη θήκη, όπου φυλάσσεται ως σήμερα αυτό το τεμάχιο.
Περιπέτειες της Αγίας Ζώνης
Κατά την επανάσταση του 1821, ύστερα από παράκληση του λαού της Κρήτης που μαστιζόταν από την πανώλη, η Αγία Ζώνη μεταφέρθηκε στο νησί.
Όταν όμως ετοιμάστηκαν οι μοναχοί να επιστρέψουν στην Μονή, τους συνέλαβαν οι Τούρκοι και τους οδήγησαν στην αγχόνη. Η Αγία Ζώνη εξαγοράσθηκε από τον πρόξενο της Αγγλίας Δομένικο Σανταντώνιο. Από εκεί μεταφέρθηκε στη Σαντορίνη, στη νέα κατοικία του προξένου. Η είδηση μεταδόθηκε σε όλο το νησί, και μετά από ενημέρωση της Μονής από τον επίσκοπο του νησιού, στάλθηκε ο προηγούμενος Διονύσιος, το 1831, στη Σαντορίνη. Ο πρόξενος ζήτησε για την απόδοση της Αγίας Ζώνης 15.000 γρόσια, και ο λαός με συγκινητική προθυμία συγκέντρωσε το ποσό. Έτσι εξαγοράσθηκε η Αγία Ζώνη και γύρισε στη Μονή Βατοπαιδίου.
Ό,τι όμως συνέβη στην Αίνο με την σύζυγο του ιερέα, το ίδιο επαναλήφθηκε και με τη σύζυγο του προξένου.
Αυτή, κρυφά από το σύζυγό της, έκοψε ένα τεμάχιο πριν την παραδώσουν στον προηγούμενο Διονύσιο, με αποτέλεσμα μετά από σύντομο χρονικό διάστημα ο σύζυγός της να πεθάνει ξαφνικά, και η μητέρα με την αδελφή της να ασθενήσουν βαριά.
Γι’ αυτό, με επιστολή της το 1839, παρακάλεσε τη Μονή να στείλει εκπροσώπους για να παραλάβουν το τεμάχιο.
Από τότε και μέχρι σήμερα στις 10 Οκτωβρίου κάθε έτους γιορτάζεται πανηγυρικά η δεύτερη έλευση της Τιμίας Ζώνης στην Ιερά Μονή μας.
Εξαφάνιση λοιμικής ασθένειας – Ανάσταση νεκρού
Το 1864 η Αγία Ζώνη μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, εξαιτίας της χολέρας που μάστιζε τους κατοίκους της. Μόλις πλησίασε το καράβι στο λιμάνι, η χολέρα έπαυσε και κανένας από τους ασθενείς δεν πέθανε. Αυτό το παράδοξο θαύμα κίνησε την περιέργεια του σουλτάνου, που ζήτησε την Τιμία Ζώνη στα ανάκτορα για να την ασπασθεί.
Κατά το διάστημα της παραμονής της Αγίας Ζώνης στην Κωνσταντινούπολη, ένας Έλληνας κάτοικος του Γαλατά ζήτησε να μεταφερθεί στο σπίτι του, γιατί ο γιός του ασθενούσε βαριά.
Όταν όμως έφθασε η Αγία Ζώνη, εκείνος είχε ήδη πεθάνει.
Οι πατέρες όμως δεν απελπίσθηκαν. Αντίθετα ζήτησαν να δούν τον νεκρό.
Μόλις τοποθέτησαν την Τιμία Ζώνη επάνω του, ο νεκρός αναστήθηκε.
Ο π. Δανιήλ Κατουνακιώτης θεραπεύεται από νεφρίτιδα
Στο βιβλίο του μακαριστού Αρχ. Χερουβείμ της σειράς, «Σύγχρονες Αγιορείτικες μορφές»,τ.4, περιγράφεται η θαυματουργική θεραπεία του π. Δανιήλ Κατουνακιώτη από οξεία προσβολή της νεφρίτιδος. Παραθέτουμε την περιγραφή: «Δεν πρόλαβε καλά-καλά να φθάσει (στό Βατοπαίδι) και έπαθε οξεία προσβολή της νεφρίτιδος. Ο «σκόλοψ τη σαρκί» τον εκέντησε αυτή την φορά πολύ οδυνηρά και τον καθήλωσε για εβδομάδες στο κρεβάτι.
Οι Προϊστάμενοι της Μονής τον ενοσήλευσαν με περισσή αγάπη. Περισσότερη όμως στοργή του έδειξε ο μεγάλος γιατρός του Όρους, η Θεοτόκος.
Ο π. Δανιήλ έτρεφε ιδιαίτερη ευλάβεια στην Κυρία Θεοτόκο.
Την ίδια ευλάβεια, την ίδια εμπιστοσύνη και την ίδια τιμή, που έχουν απέναντί της όλοι οι άγιοι. Την ικέτευσε με δάκρυα και θέρμη, και ήταν βέβαιος για την απάντηση.
Ήξερε τις υποσχέσεις της. Ήταν δυνατό να μην τις εκπληρώσει;
Και πράγματι. Την ημέρα που το μοναστήρι γιόρταζε την εορτή της Αγίας Ζώνης (31 Αυγούστου), ο ασθενής γιατρεύθηκε ξαφνικά και η θεραπεία του ήταν οριστική!
Ποτέ πια δεν τον ενώχλησε η φοβερή αυτή αρρώστια, που τον ταλαιπώρησε δέκα ολόκληρα χρόνια».
Θεραπεία π. Φιλοθέου Ζερβάκου
Ο μακαριστός Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος περιγράφει την θεραπεία από αφόρητους πόνους που του προκαλούσε συνεχής πονοκέφαλος. Ακούστε πως διηγείται ο ίδιος το γεγονός.
«Ήλθομεν εις την Μονήν του Βατοπαιδίου την 31ην Ιουλίου. Εισελθών εις το Αρχονταρίκιον με εφιλοξένησαν, αλλ’ εγώ εκ των αφορήτων πόνων δεν ηδυνάμην να υποφέρω. Αφού παρήλθεν ολίγη ώρα, τόσον με ηρέθισεν ο πονοκέφαλος, όπου έτρεχον ένθεν κακείθεν κρατών την κεφαλήν μου. Παρακαλέσας τον Αρχοντάρην με επήγεν εις τον ιατρόν, όστις μοι έδωσε φάρμακα προς καταστολήν του πονοκεφάλου. Κατερχόμενος δε εκ του φαρμακείου επέρασα από την Εκκλησίαν, έτυχε τότε να είναι ανοικτή.
Εισελθών δε είδον ότι εις το Άγιον Βήμα είχον ανοίξει τα άγια λείψανα και επροσκυνούσεν Ιεροδιάκονός τις εξ Ικονίου. Εισχωρήσας δε και εγώ ήρχισα να προσκυνώ μετ’ ευλαβείας πρώτον τον Σταυρόν και την εικόνα της Βηματαρίσσης. Έπειτα επροσκύνησα μέρος του Τιμίου Ξύλου. Ωσαύτως και την Τιμίαν Ζώνην, αισθανόμενος ότι προσκυνώ ο άθλιος και ελεεινός την Τιμίαν Ζώνην όπου εζωννύετο η Πανάχραντος Θεοτόκος ασπαζόμενος δε και περιπτυσσόμενος την Τιμίαν Ζώνην μετά θερμής ευλαβείας και δακρύων, ησθάνθην, –ω του θαύματος!– ότι η ασθένειά μου υπεχώρησε και ευρέθην εντελώς υγιής!
Ως μεγάλα και τεράστια τα θαυμάσιά Σου, Δέσποινα Πανύμνητε! Ας είναι υπερδεδοξασμένον και υπερύμνητον το όνομά Σου, ότι ου παύεις παρέχουσα ημίν ιάματα ψυχής και σώματος…, και εξελθών του Ιερού Βήματος ιστάμην εν τω μέσω του ναού ως άλαλος και έλεγον καθ’ εαυτόν, πως ήμουν πριν και πως εξαίφνης εθεραπεύθην τελείως».
Οι ακρίδες έπεφταν στην θάλασσα
Στο βιβλίο «Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι, τόμ. Α, «Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο», περιέχεται στην σ. 113 θαύμα της Αγίας Ζώνης. Το μεταφέρουμε.
«Έρριξες φάρμακο για τις κάμπιες;
-Έρριξα, Γέροντα.
- Τόσες καλόγριες ούτε μία κάμπια δεν μπορείτε να σκοτώσετε! Στην Κατοχή, όταν είχε πέσει ακρίδα, είχαν βγάλει εδώ στην Χαλκιδική την Αγία Ζώνη από την Μονή Βατοπαιδίου και η ακρίδα έπεφτε σύννεφα-σύννεφα στην θάλασσα».
Η Θάσος σώζεται από την ανομβρία
Το 1957 κάτοικοι της Θάσου ήλθαν στην Μονή και παρακαλούσαν να μεταφερθεί η Τιμία Ζώνη της Θεοτόκου στο νησί, διότι είχε χρόνια να βρέξει και η ξηρασία απειλούσε να το ερημώσει. Οι πατέρες αποδέχθηκαν το αίτημα και σε λίγες μέρες αποφάσισαν να ξεκινήσουν για την Θάσο.
Κατά την τάξη της Μονής, όταν η Τιμία Ζώνη αναχωρεί εκτός αυτής, ψάλλεται η ιερά Παράκληση. Από τον ναό με λάβαρα, θυμιάματα, κωδωνοκρουσίες και μεγαλοπρεπή πομπή συνοδεύουν οι πατέρες την Τιμία Ζώνη μέχρι τον αρσανά της Μονής.
Καθ’ οδόν προς την θάλασσα ψάλλεται ο Παρακλητικός κανόνας.
Έτσι έγινε και τότε, και οι πατέρες αναχώρησαν με καραβάκι για την Θάσο που απέχει 2-3 ώρες από την Μονή μας. Ο καιρός ήταν καλός και δεν εφαίνοντο ίχνη που να προμηνύουν βροχή.
Όταν όμως έφθασαν στο λιμάνι της Θάσου, ήδη είχε αρχίσει να πέφτει καταρρακτώδης βροχή και έγινε τόση πλημμύρα, ώστε δεν μπόρεσαν να αποβιβαστούν, αλλά αμέσως επέστρεψαν πίσω στην Μονή δοξάζοντες την Υπεραγία Θεοτόκο, που πρόφθασε και έσωσε τον ευλαβή λαό του νησιού βλέποντας την αγαθή πρόθεση και επιθυμία του.